دعای امام حسین در روز عرفه عنوان دعایی است مفصل و مشتمل بر تمام مطالب دنیا و آخرت که در روز عرفه و در صحرای عرفات (در ۲۰ کیلومتری مکه) توسط وی و همراهانش در بیرون خیمهها خوانده شد. این دعای نسبتا طولانی از اعمال مهم شیعیان در روز عرفه است که پس از نماز ظهر و عصر تا غروب خوانده میشود. این دعا توسط بشر و بشیر فرزندان غالب اسدی نقل شده است. این دعا یکی از طولانی ترین ادعیه شیعیان است و مضامین متعددی در آن بیان شدهاست بدین جهت مقالات و کتب متعددی در طول تاریخ در شرح این دعا به نگارش در آمده است و توسط افراد مختلفی (از جمله محمدتقی جعفری و مهدی الهی قمشهای) ترجمه شده است.
زيارت عاشورا اگرچه به حسب ظاهر از امام باقر و امام صادق عليهماالسلام نقل شده، اما در واقع اين زيارت از ناحيه خود خداوند متعال نازل شده و از احاديث قدسى است، چون شيخ عباس قمى در مفاتيح الجنان از امام صادق عليه السلام نقل مى كند كه: آن حضرت از پدر بزرگوارش و ايشان از اجداد طاهرينش و آنان از پيامبر اكرم و آن حضرت از جبرئيل و جبرئيل از خداوند متعال نقل مى كنند كه حضرت احديّت به ذات مقدس خود قسم خورده كه هر كس امام حسين عليه السلام را با اين زيارت، از دور يا نزديك زيارت كند، زيارت او را مى پذيرم و خواهش و حاجت او را برآورده مى كنم و فوز به بهشت و آزادى از جهنم را به او عطا مى كنم و شفاعت او را در حق هر كس كه بخواهد قبول مى نمايم.
