



شب 19 ماه رمضان سال 1392 فرا رسیده است. یکی از شب هایی که بنابر روایات به عنوان شب قدر از آن نامبرده می شود. شبی بهتر از هزاران ماه که قرآن بر سینه پیامبر اسلام نازل شد. شبی که بهترین مردان عالم، حضرت علی علیه السلام در حال نماز در مسجد کوفه ضربت شمشیر خورد. علی کسی بود که در خانه کعبه متولد شد و در خانه خدا به شهادت رسید ؛ شبی که انتظار علی علیه السلام برای جدا شدن از دنیا به پایان رسید.
شبی که وقتی ضربت شمشیر بر فرق مولا فرود آمد جبرائیل بانگ برآورد سوگند
به خدا که ارکان هدایت درهم شکست و ستارههای دانش نبوت تاریک و نشانههای
پرهیزکاری بر طرف شد و عروه الوثقی الهی گسیخته شد. اما ما باید بدانیم علی
علیه السلام بود ، علی هست و علی خواهد بود. روز قیامت هم وقتی ندا می رسد
که ای پیامبر برو و امت خود را به بهشت رهنمون کن ؛ آن حضرت علی علیه
السلام را برای این کار انتخاب می کند. کسی که مولایش در دنیا علی باشد
آخرت علی و فرزندانش شفاعت او را خواهند کرد. در این شب های عزیز ما که سر
تا پایمان گناه است را هم بسیار دعا کنید که بسیار به دعای شما عزیزان
محتاج هستیم.
توسل به امیرالمومنین علیه السلام:
از يكى از شاگردان شيخ مرتضى انصارى رضوان الله عليه كه او گفت : چون از مقدمات علوم و سطوح فارغ گشتم براى تكميل تحصيلات به نجف اشرف رفتم و به مجلس درس شيخ درآمدم ولى از مطالب و تقريراتش هيچ نفهميدم خيلى از اين وضع متاءثر شدم تا جايى كه دست به ختوماتى زدم باز فايده نبخشيده بالاخره به حضرت امير(ع) متوسل گشتم .
شبى در خواب خدمت آن حضرت رسيدم ، بسم الله الرحمن الرحيم را در گوش من قرائت نمود. صبح چون در مجلس درس حاضر شدم درس را مى فهميدم كم كم پيشرفت كرده پس از آن چند روز به جايى رسيدم كه در آن مجلس صحبت مى كردم .
روزى از زير منبر درس با شيخ بسيار صحبت مى نمودم و اشكال مى گرفتم. آن روز پس از ختم درس خدمت شيخ رسيدم وى آهسته در گوش من فرمود: آن كسى كه بسم الله را در گوش تو خوانده است تا (ولا الظالين) در گوش من خوانده است اين را گفت و رفت.
به نقل از وب سایت تبیان
